logo wtccw3

Clubvakantie in Forcalquier

Geschreven door Joyce op .

bijverslagZaterdag 13 augustus 2016

De traditioneel geplande briefing van 17.00 uur werd soepel verzet naar 21.00 uur, want tweekwart van het bestuur was de George du Verdon aan het fietsen met nog een paar hitte zotten en zouden pas laat terug zijn. Dit gaf het organiserend comité Hans en Wilma met ondersteuning van Peer en Paul van Mol ruimschoots gelegenheid de briefing voor te bereiden onder het genot van een glaasje. Hans hield het kort, Ton gaf de gouden tip en er was veel vooronderzoek gedaan door verschillende leden. Forcalquier was vooral onuitspreekbaar tenzij je er een paar op had. Verder nog iets over de 3 L-en, waarvan Locatie zo ongeveer de belangrijkste was. Locatie van camping Indigo bleek ook TOP.

Zondag 14 aug. toerdag

Half 11 gezamenlijke start in 2 groepen, de korte (55km) en de Lange route (96km).
De 55km was goed te doen hier en daar wel stijl maar wat ons vooral nekte was de hitte. Op het pauze terras in Vachéres werd zelfs door Ben aan de cola gegaan terwijl het toch 12 uur geweest was. Hij moest dit van Thea was zijn verweer, tja als zelfs Ben naar Thea gaat luisteren.....
Ondertussen genoten we van een handbalwedstrijd in het stro van een stel Franse locals.
De 96km groep moest pas echt afzien tenminste als we de verhalen moeten geloven. Zij konden pas om 16.00 uur hun eerste honger stillen met ijs. Pas daarna ontdeketen ze de hotdogs enz.
Het echte afdrinken gebeurde vooral na het afdrinken op het terras bij de tenten in de schaduw.

Maandag 15 aug. rustdag

Deze rustdag werd met beide handen aangegrepen, lekker naar de mega markt in Forcalquier zo’n 10 min lopen vanaf de camping. Of de wedstrijd berg gaan verkennen, voor de liefhebbers. Voor ‘s avonds 18 uur stond er een bandenwissel wedstrijd op het programma. Persoonlijk geloofde ik niet dat daar iemand op af zou komen maar daar onderschatte ik toch de competitie gevoelige leden en degene die gewoon in waren voor wat gein. Met 10 mannen en 2 vrouwen sterk kon de wedstrijd beginnen. Wilma liet zich als volleerd wedstrijdleider horen, het regelement was duidelijk en helder er was geen spelt tussen te krijgen, hier zou een unanieme winnaar uit de bus gaan komen. Met het oppompen tot 8 bar wist Johan het publiek op zijn hand te krijgen na een harde knal en met de geleende pomp van Ben begon hij stoïcijns opnieuw. Frank F. bleek simultaan zijn rolstoelband ook verwisseld te hebben. Helaas werd dit niet life gestreamd en heb ik meer een beeld van spanbanden om Frank in zijn stoel te houden (arme Jessie). De winnaar zou donderdagavond door de niet omdrinkbare jury bekent gemaakt worden. Kortom een avond dikke pret met veel na speculatie.

Dinsdag 16 aug. toerdag

Vanwege de hitte besloot het comité Hans en Wilma dat we een uurtje eerder mochten vertrekken. Pff, de 55km wilde nog wel een half uurtje eerder maar dat gaf zoveel verwarring dat iedereen om half 10 dus eens mooi op tijd was. Vertrek samen met Bas en Angelique die wat verderop logeerden. Theo had ons net gemist en moest noodgedwongen met de 98km groep mee. Wij hadden met 55km een mooi ritje niet al te stijl alleen even naar Lurs om daar het uitzicht te bewonderen, dat was de moeite waard. De omgeving is prachtig en het was gelukkig minder heet.
De 98km groep daar werd weer enorm afgezien met weer een veel te late pauze om te eten. Moniek werd tot 2x toe gestoken door een wesp maar dankzij Elsa’s uitzuigactie waren de gevolgen klein.

Woensdag 17 aug. rustdag

Deze dag liet zich vooral tekenen door het elkaar voeren van zoveel mogelijk drank om elkaar op donderdag gewetenloos uit te kunnen schakelen. Tenminste voor een aantal. Vanaf lunchtijd was het raak, zoals lands wet voorschrijft, wijn voor na en onder het eten ook bij de lunch.
Hans en Wilma deden een rondje zalm of lam? En Bert zette zijn Duitse geheime wapen in, de Haselünner Gold. Maar 22.30 uur was het doodstil op de camping, in afwachting van de wedstrijd lag iedereen op tijd in bed.

Donderdag 18 aug. tijdrit Montagne de Lure (het kleine zusje van de Mont Ventoux)

Er was een mooie startlijst gemaakt door wat zwaarwegende leden. (Koen S. en Bert)
Die posities geven altijd reuring of gewoon de zenuwen. Vanaf de start in Saint-Étienne-les Ogues werden Gerard samen met Bas vakkundig om half 11 als eerste weggeschoten door Peter. Na iedere 2 minuten kon de volgende gaan onder toeziend oog van Jan Gisbers, die de avond daarvoor speciaal ingevlogen was.
Wilma, Ton en Elsa waren naar boven om de tijden te noteren. Wilbert kwam als eerste boven, kikken want altijd leuk om zo ontvangen te worden en ach de tijd, dat zijn persoonlijke pareltjes of nageltjes wie zal het zeggen. Blikjes cola en water werden uitgedeeld door Emmeke en Anja. Joep wist Ben van de laatste plaats te verdringen (“dis tich ginne tijdrit in die hitte, ik gai kapot”)
De afdaling was zeer de moeite waard, het afdrinken met zo’n 36 mensen ging wat langzaam maar voldaan waren we. (De uitslagen volgen nog het comité had de caravan te snel opgeruimd inclusief de waardevolle historische uitslagen)
’s avonds hadden Peer, Wilma en Hans een super gezellig restaurantje geregeld waar we goed ontvangen werden. Voorgerecht en zalm of lam wij lieten het smaken. De traditionele kaartenregen met persoonlijke bemoedigingen en tijden werden met gelach ontvangen. Véronique had haar “lelijke” damesbeker dan wel thuis gelaten wij hadden een nog lelijkere voor haar gevonden. Leon kreeg zijn welverdiende beker 2x uitgereikt waarbij de overhandiging van “onze” Jan het belangrijkst was. Leon beloofde hem op te poetsen en een ereplaats te geven in zijn net nieuwe fietspaleis achter het huis. Hij zou hem ook beveiligen want hij weet dat Theo Maassen loert op deze beker. Natuurlijk werd traditioneel de avond afgesloten met gezang van onze troubadour Peer van Mol die ook een heel Belgisch gezelschap wist te charmeren. Ben en Theo speelde ook nog een liedje. Met weemoed en een voldaan gevoel kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde vakantie.

Het bestuur bedankt Hans, Wilma en Peer hartelijk als organiserend comité en alle deelnemende leden voor hun niet aflatende dorst en inzet.

Voor volgend jaar vraagt het comité Koen en Anja alvast versterking voor de jubileumeditie bij de Mont Ventoux. Gelieve je te melden bij het bestuur.

Link naar fotoalbum (inloggen vereist)

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen