logo wtccw3

Zomervakantie WTCCW Bédoin das pas fijn

Geschreven door Joyce op .

Iedere vijf jaar van de laatste 15 jaar is onze club bestemming, tijdens de zomervakantie, de Mont Ventoux.
Toevallig ook het vijfjaarlijks gedenkjaar van Tommy Simpson (die 50 jaar geleden tijdens de Tour de France overleed op 1 km van de top). Het is ook vijf jaar geleden dat onze Koen en Anja in Malaucène bij elkaar in de tent belanden en sindsdien een koppel vormen. Aan hen de eer de vakantie voor 2017 te organiseren en dat ze dat kunnen hebben we geweten. Zaterdagavond tijdens de pictogrammenbriefing bedacht Geert spontaan een lied voor Anja&Koen wat door iedereen uit volle borst meegezongen kon worden, de toon was gezet en de door hen aangeboden drank vloeide rijkelijk.

Zondag stond er meteen een ronde gepland van 95km rondom de Mont Ventoux. Een snellere en langzamere groep ging vol goede moed van start. Maar de langzamere groep waarin ik zat besloot al snel dat het gekkenwerk was. We begonnen met een flinke beklimming die best lekker liep. Maar vers uit Nederland zo beulen met die 40 graden hitte was toch echt gekkenwerk. We vonden het beter om te pauzeren in Sault en dat was een goeie beslissing zeker omdat het daarna vooral afdalen was via de Gorges de la Nesque. Zo werd het toch nog 75km maar wel genieten. De snellere groep zag ik uitgeput terugkomen op de camping. Behalve Moniek, die na ongeveer 75 km pas goed op gang was gekomen. Voor de anderen was het afzien o.a. voor mijne Bert. De zondag 60km groep ging naar Vaison la Romaine waar Peer een goed lunchadres wist, zij hadden een relaxte eerste dag, wel heel verstandig.

BingoMaandag een traditionele rustdag, met een geweldige bingoavond op het terras van Le Meneque. Anja als streng maar rechtvaardige “bingomiss” met Geert als “hygiënische” sidekick. Iedereen die meedeed had een prijs ingebracht van plantenspuit tot blender. De club eigen zo fanatiek werd er meegedaan. Al moest onze nestor Ben de spelregels een aantal keer uitgelegd worden, hilariteit alom, het spelletje bleek gewoon te simpel voor onze prof.

Dinsdag de dag waarop we allemaal dezelfde route zouden fietsen met een pauze in Monieux. Op aanraden van Marijke hadden we allemaal het boek “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans gelezen. Een prachtig verhaal over wat zich daar zo’n duizendjaar geleden in die streek afspeelde. Nou ja, allemaal gelezen? Ach, we hadden een mooi doel voor onze picknick aan het Plan d’eau bij Monieux. Anja had er met hulp van Marieke, Liesbeth, Marijke en Mees een geweldige maaltijd weten neer te zetten. Koen had de hele dag daarvoor mee boodschappen moeten doen tot in Carpentras toe. Precies dat ingrediënt zorgde er wel voor dat de curry in no time op was. Koud drinken, lekker eten en heerlijke schaduw onder de boom zorgde voor saamhorigheid, een “ons” momentje.

Woensdag wasdag, zenuwachtig heen en weer geloop tussen de tenten en hutten, wie gaat er morgen strijden? Wat is zijn/haar voorbereiding? Vooral de starttijd was een punt voor discussie. Koen werd er gek van, het compromis werd 7.30 uur, geheel tegen een aantal biologische klokken in maar de temperatuur was op dat moment nog te hebben. Bureau Van de Genugten vertrok met kater richting Nederland, de files voor en de hitte uit.

Een nieuwe jury wist met voor mij ingewikkelde formules de wedstrijd te redden. Met dank aan Elsa, Liesbeth, Anja, Remco en Driek werden we die donderdagochtend om de minuut aangeduwd, ieder met zijn eigen missie. Onderweg aangemoedigd door de onontbeerlijke “fans” met water of een duwtje.
De “kale berg” is niet meer kaal, bleek boven. Een grote kermis met allemaal mensen met hun eigen missies. Variërend van bovenkomen op ’n elektrische fiets tot rolschaatsend met stokken, wij wielrenners waren bijzaak geworden op de streep. In gedachten was ik even bij Ben en Marijke en keek door hun bril, “voortuitgang” gaat er niet altijd op vooruit, sommige zaken kan je maar beter koesteren zoals ze ooit waren. Gelukkig werden we allemaal luidkeels onthaald en met een koel drankje van onze eigen Ronde miss Gina konden we ons toch even wielerhelden wanen.

Persoonlijke records werden gezet. Teleurstellende resultaten konden met gemak weggedronken worden, eerst op het terras en later tijdens het soiree. Anja en Koen hadden ter plekke het wekelijkse Le Meneque soiree weten over te nemen tot microfoon aan toe. Heel de week was er contact geweest over hoe en wat en vooral hoeveel mensen er zouden komen. Met zo’n 54 deelnemers werd het een topavond.
De jury was eindelijk uitgerekend en konden hun geheimhouding verbreken. WTC Café Wilhelmina is twee heel verrassende winnaars rijker en feliciteert Johan (1:35:03) en Katjana (1:39:41) met hun geweldige prestatie. Zij mochten de “wisselbeker” meenemen, misschien wel voor altijd want in vijf jaar veranderd er veel en wie zijn dan de kanshebbers en willen we dan nog die berg op? Kunnen we dan die berg nog op?
Iedere deelnemer kon trots op zichzelf zijn, het was weer gelukt om boven te komen en heelhuids beneden. We kregen van Anja en Koen allemaal de traditionele persoonlijke kaart en/of worst. Pieter de Groof een aanmoedigingsprijs voor zijn hopelijk zeer rooskleurige wielercarrière. Als gast van Koen S. heeft hij ons even kunnen laten zien wat een 16 jarige in het vat heeft en hij heeft zeker enkele van ons laten dromen, over als wij eens zo jong begonnen waren?...

Anja en Koen bedankt, namens het bestuur, voor jullie toporganisatie! Anja ik hoop dat je toch ook een vakantie gevoel hebt gehad, wij allemaal in ieder geval wel. En Geert jij ook bedankt, zonder jou zijn spelletjes heul veul saaier. En natuurlijk alle anderen die zich weer ingezet hebben, bedankt dat jullie er bij waren om er weer een onvergetelijke vakantie van te maken. Proost op de vele warme herinneringen.

Joyce

Uitslag tijdrit:

UitslagenMontVentoux3 8 2017

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen