logo wtccw3

De vorm van de dag: verslag GPS-tocht 2015

Geschreven door Wetenschappelijk Bureau 2.0 op .

Zondag 6 september vond de vijfde editie plaats van de tweejaarlijkse WTCCW GPS Verrassingstocht. Nadat de puzzeledities van 2006 en 2008 vooral tijdtechnisch gruwelijk uit de hand gelopen waren, waren daar in 2010 en 2012 de twee edities in het spoor van Mr Vélo. Mr Vélo deed ook enigszins dient als Mr Chrono: de rijders zouden namelijk –ALS ze de opdracht goed begrepen hadden- nooit langer dan π uren over de opdracht doen… In 2010 leken sommigen al moeite de eerste decimaal van π goed te benaderen, maar in 2012 waren er dan toch enkele prachtige benaderingen van zowel π als de cirkel. Hoog tijd voor weer een nieuwe GPS-verrassing!

AlbertBenDe vijfde editie liet even op zich wachten. In 2014 was hij niet op de kalender verschenen. Zwaargewichten in de traditiebewaking Ben en Frank hadden de organisatie overgedragen aan een nieuwe generatie (Francien en Pieter), een generatie die het duidelijk wat minder nauw neemt met verantwoordelijkheden. Zo had Francien besloten om de hele zomer van 2014 door het wilde westen te gaan rijden op iets dat nauwelijks nog een fiets te noemen was. Nogal een GPS-verrassingstocht, dat wel, maar de club was hiervoor niet uitgenodigd.

Maar verrassing: in 2015 was het dan toch zo ver. Ieder nadeel hep z'n voordeel: in de tussentijd van 3 jaar was het GPS-gebruik in de club hand over hand toegenomen. Op Strava en andere media verschenen steeds meer van onze tochten. Dus was het tijd voor een GPS-tocht 2.0, en dit keer eindelijk een waarvoor je de decimalen van π niet hoeft te kennen. Deelname was puur voor de vorm.Aftrap

De opdracht was namelijk om een route te fietsen waarvan de track (het spoor dat je met je gps op de kaart tekent) iets uitbeeldt, liefst iets typsich voor WTCCW. De randvoorwaarden waren minimaal: schrijf je om 9:00 u in, fiets minstens 50 km (*fiets* ze ook echt!), en zorg dat je uiterlijk 12:30 terug bent. Dit kon natuurlijk thuis grondig voorbereid worden, maar dat was niet verplicht.

Op WhatsApp werd vooraf al druk onderhandeld over teamsamenstellingen en mogelijk te rijden figuren (wat is er uiteindelijk met de worst gebeurd!?), maar de echte fanatici bereidden zich voor in stilte. Of niet. Alleen de Oude D meldde zich onder de titel “Mayday” aan, en berichtte dat de D mee-dee en voor de gelegenheid een speciaal Wetenschappelijk Bureau was gestart, vanuit pre-Mammoetwet schoolstandaarden, HBS kennisrestanten en Artis Ervaring. Vooral dat laatste zou later doorslaggevend blijken bij de D-routekeuze. Maar daarover later meer. Albert en Wim hadden zich niet alleen niet aangemeld, maar ook niet verder voorbereid dan door een kaart van Eindhoven en hun mountainbikes mee te nemen. Hoe langer ze met een kop koffie in het Café naar de muur staarden, hoe duidelijker hen werd wat ze moesten fietsen…

Keurig om 12:30 meldden zich een voor een alle ingeschreven teams terug. De echte GPS-verrassing van de dag was Koen Strik die zich geheel oningeschreven meldde met een prachtige track. Er gingen geruchten (en beelden) rond dat team Stanley onderweg het veldrijseizoen had geopend door met fietsen op de nek over hekken te klauteren. Albert en Wim keerden half-verrichter zake terug. Het was spannend of de vooraf druk betwiste “verdeel-en-heers”-strategie van team Leon-Liesbeth goed was uitgepakt

Na een jongleersessie met diverse GPS-devices, kabeltjes, laptops en printers door de wedstrijdleiding, en onder het genot van een door het bestuur aangeboden consumptie, kon rond 13:00 uur overgegaan worden tot de jurering. Niet door een vakjury, maar door “de club” – de deelnemers dus. Uiteindelijk waren namelijk niet de formele vereisten het belangrijkst, maar de overtuigingskracht van het beeld als symbool: een oordeel hierover kon het beste geveld worden door de “wisdom of the crowds”. Maar juist vanwege het belang van de overtuigingskracht, kregen alle teams eerst de ruimte om hun ontwerp toe te lichten.

GPSfiets2De proof-of-concept route van de wedstrijdleiding (buiten mededinging gefietst op zaterdag), scoorde goed op fietsbaarheid (met een luttele 100 meter onverhard en met 75 km goed aflegbaar binnen 3 uur), maar minder op esthetiek. Jammer ook dat deze in de “north-up” stand vooral een gevallen fiets uitbeeldde – iets dat helaas herkenbaar is voor deze club, maar dat vergeten we liever.

GPSLiesbethLeonTeam Liesbeth en Leon reden in gemeenschap van route, en symboliseerden prachtig de onderliggende synergie van de ogenschijnlijke versplintering binnen onze club. Wie goed kijkt ziet de opgestoken duim, die laat zien hoe wij onszelf binnen de club graag liken. Liesbeths subteam heeft met een deukje in de helm ook nog eens subtiele uitgebeeld dat wij in onze club niet op ons achterhoofd gevallen zijn, of in elk geval: dat we daarbij dan tenminste een helm droegen....

GPSWimAlbertAlbert en Wim vertelden dat ze het tijd vonden het Café op de kaart te zetten. Hun half-voltooide en volledige offline voorbereide Cafélogo beeldde goed uit welke centrale rol het Café in onze levens speelt (en hoe de in het Café doorgebrachte tijd soms voorkomt dat we een klus weten te klaren). Als special feature moet vermeld worden dat de gelijkenis waarschijnlijk toeneemt na een paar glazen bier.

GPSStanleyIets dieper werd het toen team Stanley moest onderbouwen wat het visnet-met-vis-met-kleine-vis met ons als club te maken had. Er bleek een referentie naar de Rooms-Katholieke aard van onze geliefde sport aan te grondslag te liggen. Een verwijzing naar de wonderbaarlijke visvangst bij wijze van mystieke verklaring voor onze immer uitdijende ledenschare, waarbij de kleine vis de verjonging verbeeldt waar wij zozeer op hopen. Maar aardser kunnen we onze pelotons natuurlijk ook vergelijken met de zelforganisatie die vissen demonstreren als ze als veel-eenheid in scholen door het water schieten. Waarbij de club een vangnet vormt voor ons allen als we in woelige baren verkeren.

GPSKoen Koen had (na een gezellig avondje in de kroeg?) prachtig uitgebeeld hoe zonnig hij elke zondagochtend weer wakker wordt om met de club een rondje te gaan fietsen – ook als hij zich verslapen heeft.

GPSOuweDDe Ouwe D had niets teveel beloofd en kwam met een organische verklaring voor de totstandkomeng van hun amorfe creatie (zie ook de achtergronddocumentatie), waarbij ook de befaamde, clubkarakteriserende tracktekenkunst van Johan niet onvermeld bleef. Het voor de gelegenheid opgerichte wetenschappelijk bureau van de D nam authenticiteit van de route als uitgangspunt voor een grondige D-uiding. Waar de esthetiek van de vorm wellicht wat tekort schoort, kon er niets afgedongen worden aan de conceptuele schoonheid van hun “Amoebis De-o Volentis”.

GPSBertenJoyceMaar het Bestuur, of in elk geval de voorzitter-secretaris combine, greep genadeloos de macht. Bert SPOOREN maakte zijn naam als track-kunstenaar weer eens waar, een naam die hij de afgelopen jaren nadrukkelijk gevestigd heeft als routehoofd voor De Ronde. Met speciale aandacht voor de zuiverheid van de route, door het keurig volgen van de wegenstructuur, en door de herkenbaarheid van de vorm, bleek de wat onduidelijke relatie van de uitgebeelde figuur met de club ondergeschikt. Met een bandbreedte van 1 stem voorsprong won zijn team de eerste prijs. Hoeveel stemmen uit eigen team daartussen zaten, en hoeveel stemmen van anderen ondertussen met consumptiebonnen gekocht werden, zal nooit bekend worden. We zullen maar zeggen dat zulke "verlichte despotie" van de macht, het volk in de waan latend dat ze iets in te brengen heeft, zeer kenmerkend is voor onze club. Een volkomen terechte winnaar dus, en we weten in elk geval nu wat we gaan fietsen als het “hondenweer” is!

Naschrift: op de slotdag van de Vuelta kwam er nog een nagekomen inzending uit Madrid... Met dank aan Sr. Fiestina.  Hoezeer deze afbeelding, en deze Senor zelf trouwens ook, bij onze club zou passen, hij kon niet meer meegenomen worden. Maar mocht er nog iemand een Strava hit willen scoren en toevallig in Madrid zijn: weet wat je te doen staat!

[GPS tracks zullen binnenkort voor download gepost worden in een speciale folder. Wie gedurende de komende tijd een track aan de galerij wenst toe te voegen, gelieve deze op te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..]

Attachments:
Download this file (Dprojekt amoebe.pdf)Dprojekt amoebe.pdf[ ]1640 kB

Op pad met de mosselman

Geschreven door Joyce op .

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover. We zouden weer eens een ronde in Zeeuws-Vlaanderen gaan fietsen. Koen en Michel hadden het initiatief genomen om een oud succes nieuw leven in te blazen. Koen en Anja hadden tijdens hun voorbereidingen een “local’’ ontmoet en deze Theo bood na zacht aandringen en de nodige biertjes zijn hulp aan. Hij kon putten uit een handgeschreven “fietsdagboek” met geschikte ritten.

Uiteindelijk hebben we alleen die van de 100 km gereden. In eerste instantie waren er zo’n 13 aanmeldingen maar zondag stonden we toch des Wilhelmina’s met zo’n 26 man op het plein. Ook deze lastminute beslissers hebben er geen spijt van gekregen. De weergoden waren ons goed gezind een Zeeuws briesje en af en toe een zonnestraal, wat wil je nog meer. Het gezamenlijk vertrek op het plein verliep vertrouwd rommelig maar iedereen wist op tijd Philippine, de nr. 1 mosselstad, te bereiken.

Na het omkleden konden we eindelijk met onze route kapitein Theo kennis maken. Zijn Zeeuws dialect was wel even wennen maar fietsen verbroedert en die taal bleek echt universeel. We gingen voor de eerste koffie van die ochtend, op naar Ijzendijke.

Een klein valpartijtje op een smal bospad met een grote groep Belgische renners leek roet in het eten te gooien maar Anja, gewend aan wat littekens, stapte keihard weer op. Na 13 km met onderbreking van een flink pad gladde kasseien wisten we de koffie extra te waarderen. Daarna in vol tempo verder, wat niet mee viel met zo’n grote groep. Toch vonden we het prettiger bij elkaar te blijven en reden we voor ons, bijna onbekende begrippen, goed 2 aan 2 in een strak tempo van rond de 32 km per uur. Hup “de diek op” waar we eenmaal aan de kustlijn via Cadzand-bad eindelijk de zee zagen. Een enkele wandelaar zwaaide ter aanmoediging naar ons en een enkele een verwensing maar we probeerden zo rustig mogelijk te fietsen om ook nog van het uitzicht te genieten. Na zo’n 67 km legden we aan bij Breskens aan de haven waar we ons te goed deden aan vis, friet en bier of cola. Daarna de diek weer op richting Terneuzen, één keer lek, het leek door Michel zo gepland. Want we waren toevallig vlak bij het monument voor onze Canadese bevrijders. Hoe toepasselijk zo net na 18 september er daar in Zeeuws-Vlaanderen bij stil te staan.

Weer in Philippine op naar Theo zijn stamcafé voor de eerste afdronk. De Hendrik was er heilig bij wat roken betreft, dus één glaasje was genoeg. Degene die op tijd terug wilden om onze Ben met zijn 70e verjaardag te gaan feliciteren gingen alvast richting Eindhoven. Anderen kregen waar ze eigenlijk voor kwamen de heerlijkste mosselen en een nog gezellige nazit, we proostten op Theo en op Zeeuws-Vlaanderen. Het is er prachtig en de wegen zijn lang en recht, weinig verkeer op zondagen zo buiten het seizoen. Om 18.00 uur reden we voldaan richting ons vertrouwede Brabant.

Michel, Koen en Anja en Theo kei bedankt.

Ballonvaart in clubkleuren

Geschreven door wim op .

TroisBallonsHiernaast de enige eigengemaakte foto vlak voor de start van de 3Ballons, afgelopen zaterdag 8 juni: 4000 deelnemers werden opgehokt op een paardenrenbaan voordat ze los gingen.
Hier is Koen nog relaxed, maar bovenop de Grand Ballon zag hij wit om de neus: 218 km , 4000 hoogtemeters, vochtgebrek, warmte, gemiste ontmoetingen met clubvrienden eisten hun tol.
Toch was hij ruim binnen de 10 uur binnen, genoeg voor een Brevet d'Argent. Albert en Wim haalden met dezelfde tijd een Brevet d'Or, maar alleen dankzij hun senioriteit.
Emiel hield op met rekenen (!) toen bleek dat 10uur onhaalbaar was en relaxte wel. Francien kwam bijna fluitend over de finish na een uur of 12: het nieuwe titanium? Met deze actie is het aspiratieklassement 2013 ook ingewijd: zie de pagina Hors Categorie.
Na afloop belandde Emiels heuptas met inhoud in een vuilcontainer door een overijverige opruimer. Helaas is er geen foto van 4 wtccw-renners wroetend tussen vuilniszakken met resten van pastamaaltijden. Het werkte wel: de 17e opengetrokken grijze zak was prijs.

Kim en Teun deelnemers aan het NK veldrijden 2013

Geschreven door Leon van Gorp op .

 LVG8819Op 12 en 13 januari deden aan het NK veldrijden twee van onze clubleden mee. Kim Banga stond in de deelnemerslijst in ieder geval op een prominente 2de plaats. Onder het goedkeurend oog van een aantal leden waaronder haar coach Hans Koot reed zij in een deelnemersveld van zo'n 25 dames achter Marianne naar een knappe 12de plaats.

Teun Forschelen nam op de zaterdag daaraan voorafgaand deel aan het klassement van de amateurs en werd in een veld van circa 75 coureurs 45ste. Ook voor Teun petje af!

Op http://bit.ly/W09FCW vinden jullie nog een aantal fotos van de dameswedstrijd.