logo wtccw3

WAT IS CINGLÉ?

Geschreven door Koen Strik op .

De laatste zigzag naar de top gaat ondanks alle euforie toch zijn tol eisen.
Eerder op de dag had Leopold me teleurgesteld gadegeslagen toen ik de tweede keer op de top, ruim 10 min voor op de planning, lachend genoot van een colaatje en mijn geklokte tijd; bedoin – sommet in 1.48u. ‘ja hee, je ziet er helemaal niet afgemat uit! Daarvoor kom ik hier niet!’ Ik had ‘het bos’ inderdaad beter verteerd dan in de clubtijdrit. Beter gegeten.
Nu krijgt ie waarschijnlijk wat ie wil.
Vanochtend om 5.38u ben ik met lampjes aan vanuit Malaucene vertrokken. (dank voor de tip, Frank F, Bert en Leon; de cingle-ervaringsdeskundigen terplekke). Aankomst toen na 2.02u. Schitterende vergezichten in het ochtendgloren onderweg, en vooral boven. Maar niet te lang want t waait hard en brrr koud.
Beneden in Bedoin (denk erom: niet de verkeerde weg afdalen!) mijn eerste stempel halen. In Malaucene vanochtend was het nog te vroeg, geen winkels open die konden stempelen als bewijs dat ik er was. Dat doe ik vanmiddag wel… C’est un tampon! Zegt de Bedoinse bakkersvrouw desgevraagd. Boven vraagt stempelmeneer in de souvenirwinkel of ik moe ben… t gaat eigenlijk wel.
Een andere cingle-fietser is net voor de 1e keer boven, wat me tevreden doet realiseren dat ik nu alleen Sault nog maar hoef, en daar doe ik eerst samen met Anja en Leopold een boterhammetje van de bakker die ik nog ken van de vakantie met Frouke (Sport Met Hart) afgelopen mei. Daar stempel ik ook de op 1 na laatste stempel. Eerst afdalen dus… ik heb er vertrouwen in.
De wind is opgestoken. Zuchtend trap ik er doorheen. Ik snap ineens waarom Voeckler zo’n gekke bekken trekt. Haal nog steeds veel fietsers in. Dat geeft kracht… en deze doping is niet eens verboden.
Ook stimulerend is het idee dat uit alle hoeken en gaten de nog niet afgereisde Wilhelmina’s tevoorschijn zijn gekomen.
Het laatste stukje vanuit Sault reed ik nog enkele honderden meters op t grote blad, naar Chalet Reynard, waar ineens Guus, Brigitte, Edwin, Sanne, Leopold en Anja luidkeels mij stonden aan te moedigen! Ilse en Patrick en Raf en Saar deden ook flink hun best vanuit de auto, even later tegemoetkomend.
Nu rijd ik de laatste kilometers. Energie loopt weg via mijn pedalen, mijn GPS is ermee gestopt. Maar mijn batterij werkt nog. Ik kan niet meer opgewekt doen tegen fotografen. De focus wordt intenser op het fietsen alleen. Trap, trap, lichtste blad, is ok. Trap, trap… het weerstation op de top wordt weer groter. Dat deed het al 2 keer eerder vandaag. Nu voelt het nog meer als een mijlpaal. Trap… trap… Koen sr, jr, en Willem geven me, bijna boven, nog één shot enthousiasme. Ik ga staan nu voor de laatste helling naar de streep. Dat lukt nog wel. En dan: joelende vrienden en vriendinnen, ik ben binnen!
Ik sta over mijn stuur gebogen. Het hijgen gaat weer over in ademhalen. Ik doe mijn hoofd weer omhoog, kijk om me heen en begin de omgeving weer binnen te laten komen…
Dit is Leuk! Het is net als jarig zijn! Het is gelukt om 3 x boven te komen om 14.15u. Ik geniet van de aandacht en bewonderende blikken. Nu alleen nog maar afdalen terug naar Malaucene en een stempel halen. Waar anders dan bij ons eigen cafe du Casino!
Ik zal nog regelmatig naar de stempelkaart kijken om terug te halen wat ik die dag voor raars gedaan heb en naar de wegwijzerpaaltjes op schaal, het nummer 3 en de bidon die ik boven toegestopt kreeg. Het enige dat hoger kwam dan mijn egootje daar op de top was de kurk die over het weerstation heen leek te schieten… hadden Raf en Saar stiekem geschud???
Oja, en trots, ja ook trots ben ik.
En een malloot.

De laatste zigzag naar de top gaat ondanks alle euforie toch zijn tol eisen. 

1ekeerbovenEerder op de dag had Leopold me teleurgesteld gadegeslagen toen ik de tweede keer op de top, ruim 10 min voor op de planning, lachend genoot van een colaatje en mijn geklokte tijd; bedoin – sommet in 1.48u. ‘ja hee, je ziet er helemaal niet afgemat uit! Daarvoor kom ik hier niet!’ Ik had ‘het bos’ inderdaad beter verteerd dan in de clubtijdrit. Beter gegeten.
Nu krijgt ie waarschijnlijk wat ie wil. 

stempelkaart-cingleVanochtend om 5.38u ben ik met lampjes aan vanuit Malaucene vertrokken. (dank voor de tip, Frank F, Bert en Leon; de cingle-ervaringsdeskundigen terplekke). Aankomst toen na 2.02u. Schitterende vergezichten in het ochtendgloren onderweg, en vooral boven. Maar niet te lang want t waait hard en brrr koud. 

Beneden in Bedoin (denk erom: niet de verkeerde weg afdalen!) mijn eerste stempel halen. In Malaucene vanochtend was het nog te vroeg, geen winkels open die konden stempelen als bewijs dat ik er was. Dat doe ik vanmiddag wel… C’est un tampon! Zegt de Bedoinse bakkersvrouw desgevraagd. Boven vraagt stempelmeneer in de souvenirwinkel of ik moe ben… t gaat eigenlijk wel. Een andere cingle-fietser is net voor de 1e keer boven, wat me tevreden doet realiseren dat ik nu alleen Sault nog maar hoef, en daar doe ik eerst samen met Anja en Leopold een boterhammetje van de bakker die ik nog ken van de vakantie met Frouke (Sport Met Hart) afgelopen mei. Daar stempel ik ook de op 1 na laatste stempel. Eerst afdalen dus… ik heb er vertrouwen in.

2ekeerbovenDe wind is opgestoken. Zuchtend trap ik er doorheen. Ik snap ineens waarom Voeckler zo’n gekke bekken trekt. Haal nog steeds veel fietsers in. Dat geeft kracht… en deze doping is niet eens verboden. 

Ook stimulerend is het idee dat uit alle hoeken en gaten de nog niet afgereisde Wilhelmina’s tevoorschijn zijn gekomen. Het laatste stukje vanuit Sault reed ik nog enkele honderden meters op t grote blad, naar Chalet Reynard, waar ineens Guus, Brigitte, Edwin, Sanne, Leopold en Anja luidkeels mij stonden aan te moedigen! Ilse en Patrick en Raf en Saar deden ook flink hun best vanuit de auto, even later tegemoetkomend. 

3eklim_kale_stukNu rijd ik de laatste kilometers. Energie loopt weg via mijn pedalen, mijn GPS is ermee gestopt. Maar mijn batterij werkt nog. Ik kan niet meer opgewekt doen tegen fotografen. De focus wordt intenser op het fietsen alleen. Trap, trap, lichtste blad, is ok. Trap, trap… het weerstation op de top wordt weer groter. Dat deed het al 2 keer eerder vandaag. Nu voelt het nog meer als een mijlpaal. Trap… trap… Koen sr, jr, en Willem geven me, bijna boven, nog één shot enthousiasme. Ik ga staan nu voor de laatste helling naar de streep. Dat lukt nog wel. En dan: joelende vrienden en vriendinnen, ik ben binnen! 

cingle_met_supportIk sta over mijn stuur gebogen. Het hijgen gaat weer over in ademhalen. Ik doe mijn hoofd weer omhoog, kijk om me heen en begin de omgeving weer binnen te laten komen…Dit is Leuk! Het is net als jarig zijn! Het is gelukt om 3 x boven te komen om 14.15u. Ik geniet van de aandacht en bewonderende blikken. Nu alleen nog maar afdalen terug naar Malaucene en een stempel halen. Waar anders dan bij ons eigen cafe du Casino!

Ik zal nog regelmatig naar de stempelkaart kijken om terug te halen wat ik die dag voor raars gedaan heb en naar de wegwijzerpaaltjes op schaal, het nummer 3 en de bidon die ik boven toegestopt kreeg. Het enige dat hoger kwam dan mijn egootje daar op de top was de kurk die over het weerstation heen leek te schieten… hadden Raf en Saar stiekem geschud??? 

Oja, en trots, ja ook trots ben ik. 
En een malloot.

Over elkaar heenvallen

Geschreven door Leon van Gorp op .

Dat jullie weer over elkaar heen vallen doet mij verdriet maar dat is - zoals Rens en Hans dat al aangeven - nu eenmaal het risico als je nog zo nodig moet op die smalle bandjes. Thea weet nu ook waar ze zich in begeeft als ze nog eens meegaat en als voorzitter ga ik al helemaal niet roepen dat het niet meer mag.  Hier op het prikbord vervolgens elkaar vermanend toespreken helpt volgens mij ook niet echt. We weten allemaal dat wanneer de adrenaline door het wielerlijf ronkt enige relativering en wijsheid in het peleton nogal eens ver te zoeken zijn. Ik hoop echter toch dat we enige lering trekken van de recente valpartijen en wellicht dat met het stijgen van de gemiddelde leeftijd het adrenalineniveau tijdens de koers vanzelf wat af gaat nemen. Rest mij In ieder geval iedereen die betrokken was, en met name ook onze pechvogel Rens, een spoedig herstel toe te wensen.

Jullie voorzitter

= Om het prikbord weer vrij te maken voor boodschappen van algemeen nut, is er inmiddels een forumpagina geopend, net als het prikbord toegangelijk na inloggen. =

Ronde ED: Foto's en verslagen

Geschreven door Ronde ED op .

RondeED2012_buienradarNou, het was ons het weertje weer. Maar: hoe barbaarser de omstandigheden, hoe groter de helden.RondeED2012_miniheld

Ziehier onze eigen een sfeerimpressie van de Ronde van het Eindhovens Dagblad. De foto's van Connie Sinteur zijn hier te bekijken. Fleur Besters en Rita Verduin van het 3xVentoux-team schreven elk een verslag van hun leerzame 100 km die minstens 200 gevoelskilometers duurde. Twee verlsagen, maar niet verslagen door het weer! En zie ook de diverse verslagen, filmpjes, en vriendelijke commentaren, natuurlijk, in het Eindhovens Dagblad.