logo wtccw3

Parijs - Roubaix 8 april 2017

Geschreven door Véronique op .

Eerlijk gezegd bleek het Roubaix - Roubaix te zijn. Een ronde van 145km met start en aankomst in de Velodome in Roubaix. Desalniettemin, 18 van de 26 kasseiestroken van het Parijs - Roubaix parcours, oftewel 40 van de 56 km, genoeg om te voelen wat kasseienrijden is!

Op vrijdagavond 9 april verzamelden we in een hotel in de buurt van Roubaix. "We" zijn collega's van Trespa, zusterbedrijven en de holding. (Ja, ook op mijn werk bevind ik me in een zeer fiets-minded gezeldschap.) Vriend van deze club, Hennie Kuiper, en zijn vriend José de Cauwer, waren er ook en vertelden mooie wielerverhalen en deelden de laatste tips: bandbreedte, wheel load & bandenspanning. aluminium bidonhouders, strakke handschoentjes, ketting ook strak houden, boutjes aandraaien, losse handjes, wat te doen bij droog of nat weer, en het beste is.... een langer frame.
Hmm, dat laatste was in ieder geval niet gelukt met mijn Avatar.... (Iedere fiets heeft een naam. Dit is de naam van mijn veldfiets.) Coppi was geen optie geweest met die lasnaad en 28mm banden passen niet in mijn Look, dus móést het Avatar worden.

Zaterdagochtend heel vroeg vertrokken we en groupe 50km naar het zuiden, om daar het parcours op te draaien. De omstandigheden waren ideaal: droog, ochtendzonnetje en een briesje in de rug op de weg terug naar Roubaix. (Ja, ik snap wel dat die profs > 45km/u kunnen rijden ;-).

De 1e strook naderend steeg de spanning in de groep. De laatste 7 kilometers werden afgeteld.... De vlaggen waren al zichtbaar en in de verte doemde de boog op. Er stond een bord: T.d'Arenberg, 2,4km en 5 getekende sterren.
We gingen er RECHT op. Ik klapte en schokte zodanig, dat ik niet meer kon bepalen waar mijn ledenmaten zich bevonden. Ik zag niet scherp. Binnen een paar honderd meter had ik knallende koppijn. Ik moest schakelen, maar ik durfde mijn handen niet naar de hendels te bewegen. Vaart houden. Vanuit mijn ooghoeken zag ik fietsers op het rode gravelpad rechts van de strook fietsen. Dat nooit !! De hoofdpijn ebde weg.
2,4km is toch niet lang? Nou, wél op deze manier. Op een gegeven moment ging ik te langzaam, stuiterde van kassei naar kassei en zag de scherpe hoeken uitsteken. Ik pakte tóch een moment om te schakelen en ging met meer snelheid op de boog af die het einde van de strook markeerde.
Ik had de vuurdoop overleefd! Maar mijn banden bleken te hard. De extra halve bar, tegen een eventuele stootlek liet ik er uit: 4 voor en 4,5 achter, dat was beter.

ParijsRoubaix2

Op het asfalt na deze 1e strook verzamelden de 1e 'casualties' zich al; lekke banden, gebroken frame en bebloed gezicht : leuk hoor!!

Ik wist nu in ieder geval voor de volgende strook dat ik meer vaart moest houden. Dat ging zeker lukken met het goede verzet. Ik draaide volle bak het Bos van Wallers op, ware het een lange sprint. Na 2km bleek dat geen goede tactiek, want op de kasseien lopen je benen sneller vol dan je gewend bent en die strook is 3,4km.....

Maar al doende leert men.
Het ging me steeds beter af: dit geros bleek me wel te liggen!
Je vindt het gaaf of je vindt het helemaal niets. Gelukkig gold voor mij het 1e.
Nagenoeg iedereen (mountainbikers niet meegerekend), zoekt op een gegeven moment wel de randjes op; zelfpijniging kent zijn grenzen...

Al met al is het gewoon heel bijzonder. Achteraf voelt het specialer dan een beroemde berg bedwingen. Wellicht is het de historie, de mystiek die rondom Parijs-Roubaix hangt. Of het feit dat we dit samen met de winnaar van 1983 mochten meemaken; in het wiel van dat kleine mannetje, die beroemd en held werd op dit parcours.

Véronique

Goede doel WensAmbulance

Geschreven door Tanja/Joyce op .

a9kleinEindelijk was het zover, de balans van De Ronde was opgemaakt. En zo konden we een feestelijke overhandiging doen aan de WensAmbulance tijdens onze clubborrel in De Hendrik op 18 november j.l.

In juni van dit jaar deden ruim 500 fietsers mee met de door ons georganiseerde fietstoertocht De Ronde. Een groot deel van het deelnemersgeld gaat naar het goede doel. Dit jaar is dat de WensAmbulance, een stichting die tot doel heeft de laatste wens van ernstig zieken in vervulling te laten gaan.
Onze voorzitter van de commissie De Ronde, Wilbert Wijers, overhandigde aan Ian Sünnen en Annemie Welten van de WensAmbulance Brabant een cheque met daarop het bijeen gefietste bedrag van 1779 euro. Rinus de Zwart was er ook bij namens de
hoofdsponsor van De Ronde, BDO. Deze willen trouwens nog wel een jaartje met ons door. De vrijwilligers van de WensAmbulance waren er super blij mee, hier zijn toch weer een paar mooie ritjes mee te maken. Zij doen heel goed werk. Volgend jaar vindt de Ronde plaats op zondag 11 juni, zet vast in jullie agenda.

Tanja/Joyce

Slotfeest 2016

Geschreven door Joyce op .

“Het kan vreemd gaan.” Door een dubbele boeking bij onze hoofdsponsor Café Wilhelmina moesten we uitwijken voor ons slotfeest dat traditioneel op de eerste zaterdag van november valt. En zo kwamen we bij De Velosoof terecht. Rutger (lidnr. 408) en Madelon wisten met hun team een prima avond te verzorgen inclusief drie gangen maaltijd. Die ging er goed in evenals de nodige kwaramontjes en ander gerstenat. De opkomst was groot en iedereen wist elkaar te vinden tijdens de speciale club/pubquiz van Nol en Peter. Deze maakten het ons niet gemakkelijk met de wielergeschiedenis. Dus het was dan ook niet verwonderlijk dat het team met het hoogst aantal levensjaren de eerste prijs in de wacht wist te slepen.

Onze voorzitter wist tussendoor ook nog de prijsuitreiking te doen, van dat waar we dus het hele seizoen voor fietsen. Albert Spierings wist zelfs 2 bekers bij elkaar te fietsen.
Volgend jaar vieren we ons 40 jarig bestaan dus weer nieuwe ronden nieuwe kansen. Parijs-Eindhoven staat na 20 jaar alvast weer op de kalender dankzij Wim Dries en Koen Strik. Na al het eten, drinken, quizzen en geprijs, was er gelukkig ook nog tijd voor wat lichamelijke inspanning. DJ Han wis wel waar wij op konden swingen, precies, ook uit de oude jaren 80 doos. Maar wel met beeldmateriaal zo konden we precies zien hoe John Travolta dat ook weer deed, You’re the one that I want ooh ooh ooh, volgend jaar weer.

Bedankt dat jullie erbij waren.

Link naar fotoalbum (inloggen vereist)

Clubvakantie in Forcalquier

Geschreven door Joyce op .

bijverslagZaterdag 13 augustus 2016

De traditioneel geplande briefing van 17.00 uur werd soepel verzet naar 21.00 uur, want tweekwart van het bestuur was de George du Verdon aan het fietsen met nog een paar hitte zotten en zouden pas laat terug zijn. Dit gaf het organiserend comité Hans en Wilma met ondersteuning van Peer en Paul van Mol ruimschoots gelegenheid de briefing voor te bereiden onder het genot van een glaasje. Hans hield het kort, Ton gaf de gouden tip en er was veel vooronderzoek gedaan door verschillende leden. Forcalquier was vooral onuitspreekbaar tenzij je er een paar op had. Verder nog iets over de 3 L-en, waarvan Locatie zo ongeveer de belangrijkste was. Locatie van camping Indigo bleek ook TOP.

Zondag 14 aug. toerdag

Half 11 gezamenlijke start in 2 groepen, de korte (55km) en de Lange route (96km).
De 55km was goed te doen hier en daar wel stijl maar wat ons vooral nekte was de hitte. Op het pauze terras in Vachéres werd zelfs door Ben aan de cola gegaan terwijl het toch 12 uur geweest was. Hij moest dit van Thea was zijn verweer, tja als zelfs Ben naar Thea gaat luisteren.....
Ondertussen genoten we van een handbalwedstrijd in het stro van een stel Franse locals.
De 96km groep moest pas echt afzien tenminste als we de verhalen moeten geloven. Zij konden pas om 16.00 uur hun eerste honger stillen met ijs. Pas daarna ontdeketen ze de hotdogs enz.
Het echte afdrinken gebeurde vooral na het afdrinken op het terras bij de tenten in de schaduw.