logo wtccw3

Elsa’s 2 daagse, Oosterbeek 2 en 3 juli 2016

Geschreven door Joyce op .

Elsa2DaagseZaterdag 2 juli zijn we met zo’n 16 tweedaagsegangers meegegaan met Elsa’s 2daagse. Een mooie “nieuwe” traditie die nu voor de 3e keer georganiseerd werd door Elsa met ondersteuning van Albert en deze keer ook door Francien. (ja,ja Nijmegen en omgeving, dan maak je Francien niets meer wijs, maar zij ons gelukkig wel).
We verzamelden zaterdagochtend voor het Bilderberg Hotel in Oosterbeek. Dat begon met het nodige geharrewar, tomtom en gps op telefoons hadden moeite met Utrechtseweg 261, er bleken er 2 van te zijn in een straal van 3 km. Gelukkig vonden we elkaar op tijd, omkleden, schoenen show en schoenen wissel en we konden vertrekken voor een rit van 95km.
Na zo’n 36 km al de eerste koffieplaats bij Oortjeshekke, heerlijk op het terras aan de appeltaart. Na nog eens ruim 20 km alweer een terras, Merlijn, vlak bij Groesbeek, alwaar we een bijzondere bediening kregen.
Emiel had zich bijna geheel vrijwillig opgewerkt tot volwaardig terras medewerker, ja soort zelfbediening. Op fietsschoenen met plaatjes lopen over een zompig paadje met een ramvol bierblad, ging hem bijzonder goed af en werd met gejuich ontvangen, dorstig dat we waren. De uitbater bracht het er daarna minder goed vanaf, hij stootte met zijn volle blad tosti’s zomaar Ben zijn nog volle fles bier om en een glas cola, waarna we het helemaal zelf uit mochten zoeken. Ondertussen brak ook nog de regen door en vluchten wij naar binnen. We lieten de hangbuikzwijnen en hanen waar ze hoorden en gingen binnen vrolijk verder aan de bradwurst, met nieuw gevulde glazen.

O Sole Mio...

Geschreven door Joyce op .

De kalenders zijn weer bijna allemaal bezorgd.

Dit jaar had ik besloten het eens helemaal alleen te doen, dat bezorgen van de kalenders. Al jaren heb ik zo mijn eigen routes en delegeer het aan bereidwillige clubleden. Een stapel kon al mee naar de Ardennen, lekker makkelijk.

De traditie wil ook dat bezorgen per fiets moet, want ja we zijn een fietsclub en Wim deed dat ook altijd zo instrueerde Francien mij ooit. Nou die tijden van Wim, dat was andere koek, wat moet dat een overzichtelijk fietsfeest geweest zijn zo’n beetje rondom het centrum met één uitschieter naar Strijp dat was gemakkelijk in een middag te doen op een fiets met houten banden.
Nederwetten een Nuenen, Tongelre heb ik stiekem met de auto gedaan, ik moest toch via Geldrop en Mierlo in Helmond zijn voor Stephan….

Vrijdag ging ik op pad met mijn stadsfiets, fietstassen vol en mijn steun en toeverlaat vriend Mio mocht mee. Via Hanevoet dacht ik slim alvast Veldhoven in te rijden, maar daar liet Mio het al afweten, geen adressen in te voeren al herkende hij Meerhoven wel. De oplossing was gewoon de borden te volgen en hier en daar eens vragen. Meewarig werd ik aangekeken als ik vroeg om de Zandvis of de Grassteppe…Daar was ik zoveel tijd mee kwijt dat ik de Welschapsedijk maar inklopte, weer richting vertrouwd Eindhoven.

Kortom na heel wat omzwervingen wist ik een aantal vertrouwde adressen aan te doen en moest ik menig kop koffie afslaan. Wel even opgewarmd bij Frank en Susan in Strijp daarna nog `even´ Woensel en zo via het centrum terug . Zaterdag zou ik Aalst, Waalre, Valkenswaard, Dommelen doen. Vol goede moed, Miomaps eens bekeken, ach dit moest een eitje zijn. Ik besloot wel om Nick en Helen er ook zo’n 22 te laten bezorgen, scheelde me toch tijd. Ook deze dag liet Mio me in de steek al in Aalst werd het een drama om zo´n bloemkoolwijk weer uit te komen, gelukkig was Hans thuis en Bea nog in Nepal waardoor ik zeker even wat moest komen drinken, na de vogeltjes bewonderd te hebben toch maar verder gefietst om via de Elzenstraat (zandpad), weer voldaan naar Stratum te kunnen fietsen.

Vrijdagavond had ik in Casino tijdens het optreden van Joep met Moniek afgesproken dat we zondag Bocholt, Lozen en Hamont zouden doen, daar had ik Heeze maar aan geplakt. Rugzakje op en op de mtb, Lidy wilde ook wel mee en zo konden zij me mooi uit de wind houden. Vlaai in Lozen, dat konden we niet laten en de soep bij Michel was een warme welkome afsluiting, nu op naar het postkantoor Oslo (Kim), Hindelopen (Wilt) en Overloon (Wouter) krijgen ook een kalender pff volgend jaar weer ouwerwets delegeren, denk ik nu. Zondag heeft niemand een reden om er niet bij te zijn, we kijken er weer naar uit het nieuwe seizoen kan beginnen.

Groetjes Joyce

Ps ter overname aangeboden een heuse trouwe Mio

Verslag Ravensteintocht

Geschreven door Aldert op .

maastocht koffieZondag 20 sept gingen we op stap naar Ravenstein om daar 100 km te fietsen langs de Maas. Voor het eerst deze week was het weer ons goed gezind. Helaas bleek in Ravenstein dat Frank Fontein zijn winter-atb schoenen al aan had terwijl hij nog gewoon op zijn racefiets zat. Dus die kon naar huis.

maastocht pontDe 15 anderen reden vrolijk aan en hielden zoals de uitzetter Aldert had gezegd steeds de Maas in de linkerooghoek dan kon er niets fout gaan. Na het pontje Cuijk-Mook tegenwind tot Maasbommel maar daar wachtten ons de schoonbroer en schoonzus van Michel op voor koffie en appeltaart. Fontein had tegen de richting in gereden nadat ie zijn raceschoenen in Eindhoven had opgehaald en was daar ook weer van de partij.

Na een heerlijk, gezellig en enthousiast onthaal weer verder naar het pontje van Lith waarna we weer lekker wind in de rug hadden. Ja ja. Afdrinken bij het plaatselijk hotel in Centrum Ravenstein en onze dag kon niet meer kapot.

De vorm van de dag: verslag GPS-tocht 2015

Geschreven door Wetenschappelijk Bureau 2.0 op .

Zondag 6 september vond de vijfde editie plaats van de tweejaarlijkse WTCCW GPS Verrassingstocht. Nadat de puzzeledities van 2006 en 2008 vooral tijdtechnisch gruwelijk uit de hand gelopen waren, waren daar in 2010 en 2012 de twee edities in het spoor van Mr Vélo. Mr Vélo deed ook enigszins dient als Mr Chrono: de rijders zouden namelijk –ALS ze de opdracht goed begrepen hadden- nooit langer dan π uren over de opdracht doen… In 2010 leken sommigen al moeite de eerste decimaal van π goed te benaderen, maar in 2012 waren er dan toch enkele prachtige benaderingen van zowel π als de cirkel. Hoog tijd voor weer een nieuwe GPS-verrassing!

AlbertBenDe vijfde editie liet even op zich wachten. In 2014 was hij niet op de kalender verschenen. Zwaargewichten in de traditiebewaking Ben en Frank hadden de organisatie overgedragen aan een nieuwe generatie (Francien en Pieter), een generatie die het duidelijk wat minder nauw neemt met verantwoordelijkheden. Zo had Francien besloten om de hele zomer van 2014 door het wilde westen te gaan rijden op iets dat nauwelijks nog een fiets te noemen was. Nogal een GPS-verrassingstocht, dat wel, maar de club was hiervoor niet uitgenodigd.

Maar verrassing: in 2015 was het dan toch zo ver. Ieder nadeel hep z'n voordeel: in de tussentijd van 3 jaar was het GPS-gebruik in de club hand over hand toegenomen. Op Strava en andere media verschenen steeds meer van onze tochten. Dus was het tijd voor een GPS-tocht 2.0, en dit keer eindelijk een waarvoor je de decimalen van π niet hoeft te kennen. Deelname was puur voor de vorm.Aftrap

De opdracht was namelijk om een route te fietsen waarvan de track (het spoor dat je met je gps op de kaart tekent) iets uitbeeldt, liefst iets typsich voor WTCCW. De randvoorwaarden waren minimaal: schrijf je om 9:00 u in, fiets minstens 50 km (*fiets* ze ook echt!), en zorg dat je uiterlijk 12:30 terug bent. Dit kon natuurlijk thuis grondig voorbereid worden, maar dat was niet verplicht.

Op WhatsApp werd vooraf al druk onderhandeld over teamsamenstellingen en mogelijk te rijden figuren (wat is er uiteindelijk met de worst gebeurd!?), maar de echte fanatici bereidden zich voor in stilte. Of niet. Alleen de Oude D meldde zich onder de titel “Mayday” aan, en berichtte dat de D mee-dee en voor de gelegenheid een speciaal Wetenschappelijk Bureau was gestart, vanuit pre-Mammoetwet schoolstandaarden, HBS kennisrestanten en Artis Ervaring. Vooral dat laatste zou later doorslaggevend blijken bij de D-routekeuze. Maar daarover later meer. Albert en Wim hadden zich niet alleen niet aangemeld, maar ook niet verder voorbereid dan door een kaart van Eindhoven en hun mountainbikes mee te nemen. Hoe langer ze met een kop koffie in het Café naar de muur staarden, hoe duidelijker hen werd wat ze moesten fietsen…

Keurig om 12:30 meldden zich een voor een alle ingeschreven teams terug. De echte GPS-verrassing van de dag was Koen Strik die zich geheel oningeschreven meldde met een prachtige track. Er gingen geruchten (en beelden) rond dat team Stanley onderweg het veldrijseizoen had geopend door met fietsen op de nek over hekken te klauteren. Albert en Wim keerden half-verrichter zake terug. Het was spannend of de vooraf druk betwiste “verdeel-en-heers”-strategie van team Leon-Liesbeth goed was uitgepakt

Na een jongleersessie met diverse GPS-devices, kabeltjes, laptops en printers door de wedstrijdleiding, en onder het genot van een door het bestuur aangeboden consumptie, kon rond 13:00 uur overgegaan worden tot de jurering. Niet door een vakjury, maar door “de club” – de deelnemers dus. Uiteindelijk waren namelijk niet de formele vereisten het belangrijkst, maar de overtuigingskracht van het beeld als symbool: een oordeel hierover kon het beste geveld worden door de “wisdom of the crowds”. Maar juist vanwege het belang van de overtuigingskracht, kregen alle teams eerst de ruimte om hun ontwerp toe te lichten.

GPSfiets2De proof-of-concept route van de wedstrijdleiding (buiten mededinging gefietst op zaterdag), scoorde goed op fietsbaarheid (met een luttele 100 meter onverhard en met 75 km goed aflegbaar binnen 3 uur), maar minder op esthetiek. Jammer ook dat deze in de “north-up” stand vooral een gevallen fiets uitbeeldde – iets dat helaas herkenbaar is voor deze club, maar dat vergeten we liever.

GPSLiesbethLeonTeam Liesbeth en Leon reden in gemeenschap van route, en symboliseerden prachtig de onderliggende synergie van de ogenschijnlijke versplintering binnen onze club. Wie goed kijkt ziet de opgestoken duim, die laat zien hoe wij onszelf binnen de club graag liken. Liesbeths subteam heeft met een deukje in de helm ook nog eens subtiele uitgebeeld dat wij in onze club niet op ons achterhoofd gevallen zijn, of in elk geval: dat we daarbij dan tenminste een helm droegen....

GPSWimAlbertAlbert en Wim vertelden dat ze het tijd vonden het Café op de kaart te zetten. Hun half-voltooide en volledige offline voorbereide Cafélogo beeldde goed uit welke centrale rol het Café in onze levens speelt (en hoe de in het Café doorgebrachte tijd soms voorkomt dat we een klus weten te klaren). Als special feature moet vermeld worden dat de gelijkenis waarschijnlijk toeneemt na een paar glazen bier.

GPSStanleyIets dieper werd het toen team Stanley moest onderbouwen wat het visnet-met-vis-met-kleine-vis met ons als club te maken had. Er bleek een referentie naar de Rooms-Katholieke aard van onze geliefde sport aan te grondslag te liggen. Een verwijzing naar de wonderbaarlijke visvangst bij wijze van mystieke verklaring voor onze immer uitdijende ledenschare, waarbij de kleine vis de verjonging verbeeldt waar wij zozeer op hopen. Maar aardser kunnen we onze pelotons natuurlijk ook vergelijken met de zelforganisatie die vissen demonstreren als ze als veel-eenheid in scholen door het water schieten. Waarbij de club een vangnet vormt voor ons allen als we in woelige baren verkeren.

GPSKoen Koen had (na een gezellig avondje in de kroeg?) prachtig uitgebeeld hoe zonnig hij elke zondagochtend weer wakker wordt om met de club een rondje te gaan fietsen – ook als hij zich verslapen heeft.

GPSOuweDDe Ouwe D had niets teveel beloofd en kwam met een organische verklaring voor de totstandkomeng van hun amorfe creatie (zie ook de achtergronddocumentatie), waarbij ook de befaamde, clubkarakteriserende tracktekenkunst van Johan niet onvermeld bleef. Het voor de gelegenheid opgerichte wetenschappelijk bureau van de D nam authenticiteit van de route als uitgangspunt voor een grondige D-uiding. Waar de esthetiek van de vorm wellicht wat tekort schoort, kon er niets afgedongen worden aan de conceptuele schoonheid van hun “Amoebis De-o Volentis”.

GPSBertenJoyceMaar het Bestuur, of in elk geval de voorzitter-secretaris combine, greep genadeloos de macht. Bert SPOOREN maakte zijn naam als track-kunstenaar weer eens waar, een naam die hij de afgelopen jaren nadrukkelijk gevestigd heeft als routehoofd voor De Ronde. Met speciale aandacht voor de zuiverheid van de route, door het keurig volgen van de wegenstructuur, en door de herkenbaarheid van de vorm, bleek de wat onduidelijke relatie van de uitgebeelde figuur met de club ondergeschikt. Met een bandbreedte van 1 stem voorsprong won zijn team de eerste prijs. Hoeveel stemmen uit eigen team daartussen zaten, en hoeveel stemmen van anderen ondertussen met consumptiebonnen gekocht werden, zal nooit bekend worden. We zullen maar zeggen dat zulke "verlichte despotie" van de macht, het volk in de waan latend dat ze iets in te brengen heeft, zeer kenmerkend is voor onze club. Een volkomen terechte winnaar dus, en we weten in elk geval nu wat we gaan fietsen als het “hondenweer” is!

Naschrift: op de slotdag van de Vuelta kwam er nog een nagekomen inzending uit Madrid... Met dank aan Sr. Fiestina.  Hoezeer deze afbeelding, en deze Senor zelf trouwens ook, bij onze club zou passen, hij kon niet meer meegenomen worden. Maar mocht er nog iemand een Strava hit willen scoren en toevallig in Madrid zijn: weet wat je te doen staat!

[GPS tracks zullen binnenkort voor download gepost worden in een speciale folder. Wie gedurende de komende tijd een track aan de galerij wenst toe te voegen, gelieve deze op te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..]

Attachments:
Download this file (Dprojekt amoebe.pdf)Dprojekt amoebe.pdf[ ]1640 kB