logo wtccw3

40 Jaar Jubileum

Geschreven door het Bestuur op .

Zoals jullie al gemerkt hebben is er iets te vieren en wel ons 40jarig jubileum. Dit gaan we op z’n WTCCWilhemina’s samen vieren een heel seizoen lang. Een onderdeel daarvan is om wekelijks een stukje uit “De weg naar de Zomerhof” en daarna het “Vals Plat” te publiceren via de deze website. Na de inlog kan dan de pdf gelezen worden. Met dank aan Wilma Eilers (lidnr. 21) die echt alles bewaard heeft. En natuurlijk hebben we gebruik gemaakt van het nalatenschap van Wim van der Mark en Harrie van den Bor onze oprichters.
Verder gaan we jullie van de festiviteiten en speciale tochten op de hoogte houden via de traditionele papieren kalender maar ook weer via de mail.

De weg naar Zomerhof 1 1984Click op dit plaatje om naar de hele uitgave te gaan (inloggen vereist)

“De weg naar de Zomerhof” en het “Vals Plat” waren periodieken die met enige regelmaat verschenen. De eerste met name van voor het digitale tijdperk en voornamelijk volgeschreven door onze oprichter Wim van der Mark. Dat is ook meteen de reden waarom ze achter de inlog verschijnen, Wim’s fantasie ging nogal eens met zijn pen aan de haal. Sommige stukken leiden bijna tot een handgemeen maar insiders zullen ze met een lach en een traan teruglezen. Een verzoek om e.a. niet door te plaatsen op sociale media we vertrouwen op jullie ons kent ons gevoel.
Recenter zijn de “Vals Platten”, deze zijn een stille dood gestorven. Schrijvende voorzitters, medewerkers DBO werden spaarzaam en een veel betere website maakte het papier overbodig.
Wel jammer want het blijkt een geweldig archief van veel zin en onzin te zijn, gelukkig voor de liefhebbers alsnog digitaal.

Veel plezier alvast met de 1e versie voor zover.

Het bestuur

Verslag Ardennerweekend Lierneux, 17-18-19 feb

Geschreven door Joyce op .

GroepLierneuxWat een avonturen mochten we weer beleven. Een weekendje weg met mtb fiets en natuurlijk een geweldig gezelschap. Een aantal notoire meegangers en gangmakers bleven thuis met als best gehoorde excuus, carnavalsfederatiebal, ze werden wel gemist maar nu durfde ik wel een keer mee. We zouden ook nog hele stukken op de weg doen, lekker rustig aan met Elsa, dat trok mij over de streep. (wat is de definitie van rustig binnen onze club? Dat vraag ik me wel af)

Vrijdagmiddag de aftrap met een wandeling door een best wel natte omgeving, met alle meegebrachte drank werd het nog natter dus het weekend kon al niet meer stuk.
Elsa en Albert hadden voor een mega maaltijd gezorgd alsof we allemaal 200 km op de fiets naar de Ardennen gekomen waren. Maar we lieten het ons evengoed smaken.

Zaterdag; Routes werden uitgezet, Garmins geladen. Albert haalde geheel volgens traditie het verse brood. Ernie bakte ze ook bruin (in meegebrachte bakmachine) en daarna konden we op pad. Elsa en ik belandde al vrij snel in een soort memorialspel uit de 2e wereldoorlog. Al slalommend wisten we de soldaten in klederdracht te ontwijken. Daarna werden we nog af en toe verrast door mannen met integraalhelmen in klassieke raceauto’s alsof we in de opnamen van een Jamesbond film uit de jaren zeventig beland waren. Via prachtige paden, bossen, wegen en 25% afdalingen en evenzoveel klimmen wisten we zowaar gezamenlijke met de andere groep pauze te houden en tegen 17.30 weer bij het huis te zijn. Daar een kleine herhaling van de avond ervoor, stamppot met worst en hachee, een enkeling durfde er nog een toetje achteraan te gooien maar verder werd het verdacht stil. Vermoeid, voldaan en vol drank lagen we op de bank toen de stroom uitviel. Wat een excuses om vroeg naar bed te gaan had kunnen zijn veranderde in een zoektocht naar de kortsluiting. De techneuten onder ons wisten na een half uur het probleem op te lossen waardoor het weer gezellig laat werd.

Zondag durfde Elsa het moddergeweld toch wel aan. Dus besloten Bert, Cor en ik op de “weg” te gaan fietsen. Maar wat Bert veel op de weg vindt is echt een heel andere beleving dan die ik had. Ik was kapot maar voldaan. Al heb ik nauwelijks door rivieren hoeven waden, downhillen, of over supersmalle paden hoeven te rijden. Ook het klimmen over veul boomstammen bleef mij bespaard. Chapeau voor de anderen die continue door de bossen fietsten. In Yvonne J. hebben we een nieuw boegbeeld gevonden, een snelle en taaie vrouw.
En nu naarstig gaan trainen voor de Mont Ventoux want ook daar zal zij komende zomer haar mannetje wel staan.

Met name Albert en Elsa bedankt voor het organiseren. Iedereen bedankt voor de gezelligheid en het wachten op ondertekende. Volgend jaar gewoon weer dan valt de carnaval gunstig dus kunnen die andere smoeskonten/diehards ook weer mee.

Groetjes Joyce

Link naar fotoalbum (inloggen vereist)