logo wtccw3

WTC Café Wilhelmina – Comité Zogoededoeledoedegullieda

Geschreven door Edwin te Slaa op .

Afgelopen zondag heeft Bert namens ons comité Zogoededoeledoedegullieda een cheque mogen overhandigen aan Gerard van der Vleuten van de Stichting Aksai.
In goed overleg is besloten een uitzondering te maken voor iemand die geen wtccwlid is maar toch een geweldige fietsprestatie gaat neerzetten. Gerard gaat zo'n 2000km fietsen om geld in te zamelen voor een keuken van een school in Moldavië.
Via Stratums muziekkorps St. Cecilia is er verbondenheid met een aantal muzikale wtccw leden vandaar de link. Zijn prestatie, is te volgen via http://www.stichtingaksai.nl en facebook.com/stichtingaksai

StichtingAksai

Wij wensen Gerard en begeleiding een behouden reis.

Pinksterweekend 2015

Geschreven door Joyce van Baar op .

Uit alle hoeken en gaten kwamen ze de, de wtccwrenners. Een aantal fietsend uit Eindhoven of Maastricht. Oos Heem in Amel stroomde vol. Een grote groep motorrijders, uit Eindhoven en omstreken, begroette ons enthousiast, dachten ze eindelijk van Café Wilhelmina verlost te zijn, zaten wij daar.
Het vrijdagavondeten was even improviseren(tenzij je bij Leopold in de hut zat) voor wie gedacht had gewoon bij de Paljas naar binnen te kunnen schuiven, zij waren helaas alleen open voor eigen hotelgasten. Onze teleurstelling was van korte duur want de camping speelde er handig op in. De friet saté was niet aan te slepen hun minitrapistentapje draaide overuren.

Groepsfoto

Het hele weekend liet de zon zich volop zien en de routes die Leon gemaakt had, brachten ons tot ongekende hoogten. Want op een hellinkje meer of minder moest je niet kijken van 1 tot 20%, ach we hadden de tijd. De relaxte aanvangstijd van 10.30 uur was ideaal, rustig opstaan en gezamenlijk ontbijten per kampement, dat beviel iedereen goed. MerckxZaterdagavond was er wel te eten geregeld in de Paljas, een bbq, de uitbater deed zijn best in de regenbui van die avond, wij genoten lekker onder hun tentzeil.

Zondag voelden de meeste de benen wel van al dat geklim, of was het toch van al die alcohol? Maandag voorspelde weinig goed weer dus is er niet veel gefietst op een paar na die zo nodig helemaal naar Eindhoven wilden fietsen. Maar ach, wat is er heerlijker dan fietsen met verstand op nul, blik op oneindig, kop over kop en doortrappen maar?

Commissie Klappe, Leon en Bert bedankt, volgend jaar weer?

Fotoalbum vind je hier

Wegkapitein Nol Wagemakers onderuit gegaan.

Geschreven door Het Bestuur op .

Onzer aller Nol, lid van verdienste, heeft gister een onfortuinlijke val gemaakt.
Op weg naar de kapel van de heilige Eik in Oirschot, samen met Ad en Willem, zag Nol te laat dat daar een balk over de weg lag en met een noodstop belande hij in het grint.
Al snel werd duidelijk dat verder fietsen geen optie was en zoon Bob heeft hem naar de eerste hulp gebracht. 's avonds is hij meteen geopereerd, heup weer in de kom nieuw hang en sluitwerk. Hij heeft een revalidatieperiode van 6 weken voor de boeg.
A.s. Woensdag mag Nol waarschijnlijk alweer naar huis.

Nol we wensen je heel veel beterschap, je had vast andere plannen voor Berteke haar verjaardag. Hopelijk heb je een goed herstel en fiets je in de zomer toch weer rond.

Verslag van een bloesemloze bloesemtocht

Geschreven door Joyce op .

Verslag van een bloesemloze bloesemtocht, door Gerard omgedoopt tot bruinestelentocht.

De bus was niet helemaal vol, maar vol verwachting waren wij wel.
Bloesem, gezelligheid, clubgevoel, zingen voor Rens die nog niet jarig was, zon, terras, koffie, vlaai, slap zeveren en vooral veul Binkbier. En ach, alleen dat eerste viel een beetje tegen, het waren vooral heel veel bruine stelen.

Maar dat mocht de pret niet drukken. We waren tegen verwachting in zeer op tijd vertrokken dankzij het nieuwe fietsen vervoer systeem van de Ema en de doortastendheid van Harry de chauffeur. Eenmaal in Kerkom moesten we flink op de deur rammelen, ze sliepen nog, maar in no time stonden de grote stukken vlaai klaar. We legden zogezegd een bodem om op te fietsen.

Verschillende afstanden met verschillende groepen, van wandel tot 88km fietsen. De verse voorzitter haalde de 25km maar net toen hij verrast werd door een paaltje, daar ging de pret. Gelukkig woonde er een fysiotherapeut bij het paaltje die het wel verantwoord vond dat Bert weer terug naar de brouwerij kon fietsen. Met gebutst lijf op gebutste fiets tussen Francien en Elsa geëscorteerd kon hij daar veilig op het terras onze terugkomst afwachten. Ondertussen genoten wij groep 62, ja ook bijna de gemiddelde leeftijd, van de bruine stelen en het geweldige landschap, van terras terug naar terras, wat wilden we nog meer? Tot Nick's verbazing waren we ook weer geheel op schema om 19.00 uur terug. Rozig en roezig, voldaan na weer een topdag.

Nick en Helen bedankt voor het regelwerk. En ach, de voorzitter likt zijn wonden en droomt van rood witte paaltjes en een fat bike.