logo wtccw3

Op zoek naar de man met de hamer...

Geschreven door De Voorzitter op .

De woorden van de voorzitter op het Botsfeest 2010:

Lieve vrienden en vriendinnen van WTCCW,

BotsendBordjeBenDit is altijd het moment om het te hebben over waar het heengaat met de club.
Welnu, eigenlijk is dat nooit zo moeilijk, zeker niet als je ziet hoe mooi het hier tegenwoordig ingericht is! Natuurlijk gaat de club altijd weer terug naar Cafe Wilhelmina.
Ben, zoals wij sinds 19 september allemaal weten ben jij het brein achter Rondje Eindhoven. En jij als geen ander weet dat Rondjes Eindhoven helemaal niet van en naar de VVV gaan. Het ware Rondje Eindhoven begint en eindigt natuurlijk met een rondje in Cafe Wilhelmina!
Ik heb een cadeau voor je, en ik wil voorstellen dat je dit aan Frank cadeau doet MITS hij belooft de fietsclubmuur weer in ere te herstellen...
[overhandiging Bord Rondje Eindhoven met Rondje Cafe Wilhelmina]

Nogmaals, ik wil het hebben over waar het heengaat met de club...

Welnu, het is tijd voor nieuwe verhoudingen!
Bestaande verhoudingen zijn niet altijd bestendig gebleken voor de eeuwigheid, ook binnen onze club, met als resultaat dat we er na afgelopen seizoen alweer een paar vrijgezelle dames en heren bij hebben gekregen.
Niet voor niets bezochten wij op onze bedevaart in augustus St. Anneke.
‘Naar Molenschot gaat ieder Anneke om een manneke. Ieder manneke om een Anneke’. De dames baden: ‘Sint Anneke geef ons een manneke. Hetzij groot, het­zij klein. Wij zullen er tevreden mee zijn’.

Maar... het is niet alleen tijd voor nieuwe verhoudingen.

Een fietsclub is georganiseerd zoals haar haar pelotons.
Inderdaad: de pelotondiscipline (of het gebrek daaraan) binnen onze club weerspiegelt precies de organisatie van WTCCW. Een paar vaste mensen rijdt vaak tientallen kilometers op kop. Zonder dat dat al te nadrukkelijk afgesproken is. Zonder dat anderen vragen: moet ik niet eens....

Op de derde/vierde linie wordt daarvan optimaal geprofiteerd, en is er genoeg adem om af en toe te mopperen of het  niet wat harder kan. Soms demarreert iemand uit deze gelederen en rijdt een tijdje met wat cornuiten voor de troepen uit.
Daarachter een groot chaotisch aanhangsel dat niet of nauwelijks verbinding heeft met de kop, en zijn best doet om aan te klampen (daarbij af en toe hartgrondig vloekend).

En zo werkt dus ook onze club. Een selecte groep actieve leden, in formele of informele vaste of tijdelijke commissies en functies, doet het kopwerk, haar krachten belangeloos schenkend aan het collectief. Daarachter in de luwte volgt een groepje sterke leden, die al wat langer meedraaien, maar niet meer op kop. Die wat mopperen maar ook af en toe de polderkolder krijgen, roepen dat alles anders moet, voor de troepen uit gaan rijden en in hun overmoed dingen roepen als "le roi c'est moi" (he Frank?). Ze krijgen een clubje mee, maar iedereen weet, uiteindelijk bollen ze wel weer uit en sluiten ze aan in het peloton. Een grote achterhoede die het eigenlijk wat snel gaat om het echt te kunnen volgen, ook niet altijd oplet want er moet ook gekletst kunnen worden, maar die de chaos toch ook leuk genoeg vindt om toch regelmatig weer aan te sluiten (als er toch weer eens gewacht wordt).

Anders dan andere clubs, hebben wij geen procedure voor het doordraaien van de kopbeurt. Op een gegeven moment besluit een koprijder: nu was het wel weer genoeg. Nu mag iemand anders. Ze zwaaien af, meestal met meerdere tegelijk, waarop ook de tweede linie afzakt en de volgende troepen in enige verwarring achterlaat. Uiteindelijk herstelt dan toch altijd de orde zich weer, en kunnen we er weer een paar kilometer tegen.

Precies vijf jaar geleden stond Kim hier op deze plek en kneep ze plots in de remmen.
Ik was net een half jaar bij de club, zag deze ontwikkeling niet aankomen, schoot natuurlijk abrupt door van de achterhoede naar voren. En besloot vervolgens dat wat kopwerk me wel sterker zou maken. Ik nestelde me dus op de voorste linie als secretaris - eentje die de voorzitter ook regelmatig uit de wind hield. Twee jaar geleden liet Leopold zich afzakken en draaide ik door naar de echte kop, vol in de wind. Daarbij moet gezegd dat kranige Joyce -net zoals dat ze zomaar even Diekirch fietst- mij gevraagd en ongevraagd regelmatig uit de wind houdt.

Ik merk echter dat mijn tempo aan het inzakken is. Dit mede door de straffe zeewind die ik in Delft doordeweeks trotseer. Steeds vaker vraag ik anderen om me nog even uit de wind te houden, en zo hou ik het nog net even vol zolang de wind uit de gunstige richting blijft waaien...  

Welnu, Contador heeft me gelukkig wat tips aan de hand gedaan. Ten eerste moet ik meer Spaanse biefstuk met clenbuterol eten. Dat is bovendien goed voor de lijn... misschien iets voor meer mensen binnen de club en dus voor op het fusionmenu van Oranje Boven? Maar daarnaast heb ik, heeft ons peloton, heeft de club nieuw bloed nodig. Een transfusie. Nieuwe gretige jonge honden, die -net als ik destijds- merken dat ze van wat kopwerk sterker worden en harder gaan fietsen. Die de wat uitgebluste rijders in de achterhoede met plezier op sleeptouw nemen, gewoon, omdat ze het leuk vinden en er zelf ook beter van worden.

Daarom kondig ik bij deze aan dat we in het nieuwe seizoen een aantal nieuwe leden willen toelaten. Maar laten we duidelijk zijn: je komt er niet zomaar bij! Er zal een aantal criteria gehanteerd worden, zoals:
- Alleen op voordracht van bestaande leden
- We zijn primair een fietsclub, en we zijn niet voor watjes. We willen dus mensen die graag flink ver en hard fietsen, en met plezier mee zullen rijden op de Beverbeek
- Het verse bloed moet ten gunste komen van de club, in de vorm van actieve bijdragen aan en betrokkenheid bij de club
- Met het oog op de toekomst zoeken wij vooral jonge leden! Nu is jong een relatief begrip, maar als richtlijn mag gehanteerd worden dat iedereen die jonger is dan de voorzitter per definitie jong genoemd wordt. Over aspirantleden jonger dan de gemiddelde leeftijd van het bestuur valt te praten.
- NATUURLIJK verwachten wij antoonbare affiniteit met Cafe Wilhelmina, blijkend uit het regelmatig langdurig afdrinken, bezoek van clubborrels en tussentijdse signalering bij andere activiteiten in het Cafe geldt als pre.

Na een aantal weken meefietsen zullen we dan bepalen of er een wederzijdse klik is met de club in al zijn facetten. Hiervoor zal ik een commissie St Anneke instellen, die zowel traditie als toekomst van de club moet vertegenwoordigen. Hierover meer in het begin van het nieuwe jaar.

Ik opende met de behoefte aan nieuwe verhoudingen, met name voor het toenemend aantal singles in onze club. Hopelijk helpt het instellen van een commissie St Anneke St Anneke bij haar relatiebemiddeling. Maar persoonlijk hoop ik ook dat het de club helpt aan nieuwe MACHTSverhoudingen.
Ikzelf reken erop -al dan niet dankzij St Anneke- de man met de hamer tegen te komen in het volgende seizoen. Dan bedoel ik specifiek: de man met de voorzittershamer (in principe M/V, maar er zijn al flink wat dames in deze club die het kopwerk voor de heren opknappen). Volgend seizoen gaat namelijk mijn laatste zijn als voorzitter, en ik ga ervan uit dat op het volgende slotfeest iemand anders de troepen zal toespreken.

Zo, dat was dat. Nu even omschakelen: na deze blik op komend seizoen, wil ik graag overgaan tot de terugblik op het afgelopen seizoen en de kopmannen en -vrouwen van het afgelopen jaar huldigen.

We hadden een ongekend levendige competitie op de Beverbeek dit jaar, met diverse categorieen.BekerBots
- 1e plaats in de categorie Junior, voor Pieter Overmars en Teun Ten Bosch: Rene Bakker met 135 punten (9e plek overall)
- 1e prijs in de categorie Dames, voor Francien en Kim: Veronique (181 punten, volledig terecht, 6e plek overall)
- 1e prijs Jongeren (30-50), voor Edwin en Wilbert: Stanley Verbeek (223, 2e overall)
- 1e prijs Veteranen (voor Emiel en Bert) EN winnaar overall (voor Bert en Stanley, 294 punten) EN winnaar clubbeker 2010 (voor Harry en Wilbert, 718 punten): Albert Spierings

Graag wil ik deze gelegenheid aangrijpen om onze man van de lange adem te huldigen, de meedogenloze man van de regels en punten, altijd het strengst voor zichzelf, de invoerder van het nieuwe Beverbeek-systeem: Emiel. Bovendien de enige man in de hele club die al een Anneke heeft.
Hartelijk dank voor de inspanningen!

En nu we toch aan het bedanken zijn, over uit de wind houden gesproken: ik wil graag applaus voor de geweldige organisatie van dit slotfeest.
Edwin, Moniek, Joyce: ik weet dat jullie er veel tijd in gestoken hebben dus ik wou jullie graag wat versterking schenken.
Joep en Jeroen geweldig dat jullie je muzikale talenten belangeloos ter beschikking gesteld hebben. Jeroen is niet eens lid en geeft desondanks toch het tempo aan. Hij krijgt daarvoor een bijzondere onderscheiding.

Tot slot: we nog altijd op zoek naar een enthousiaste organisatie voor de zomervakantie 2011. [Naschrift: binnenkort zullen we in elk geval de week alvast vastleggen.]

Ik wens eenieder een luisterrijk vervolg van het feest, en we zien elkaar weer in het veld of bij aanvang van het volgend seizoen!

De Voorzitter

You have no rights to post comments