logo wtccw3

Ook einde seizoen ameezing spinnen met Guus

Geschreven door Djoyce op .

Zondag de 27e feb. was het de laatste keer winterspinnen met Guus. Het zit er weer op, het is weer gedaan. Met  9 man/vrouw sterk uit onze club waren we toch aardig vertegenwoordigd iedere zondagochtend bij Bagheera.

GuusspinnenGuus heeft zo zijn eigen onnavolgbare manier van lesgeven waarbij zijn muziek keuze wel heel opmerkelijk is. Want welke spinleraar durft het aan met “meisjes” van Raymond van het Groenewoud? Gelukkig weet hij dat dan weer goed te maken met een lekker lang nummer van Slagerij van Kampen. Een goede inspiratie om ons al schreeuwend tot het uiterste te drijven was het wel. Zelfs met een collectieve slotfeestkater lukte het hem.

Ook het rekken aan het begin van de les “met die handjes de lucht in” wist Guus een hele nieuwe betekenis te geven, herstellende van een blessure liet hij zich niet kennen maar gelachen hebben we zeker. Dus geen betere manier om een winterzondag te beginnen, lijkt mij!
Guus, spinners en het hele team van Bagheera hartstikke bedankt en een hele fijne carnaval wij zingen het volgende speciale Bagheera nummer mee.

Hedde gij ok wel us de gevuul van loat nou us de boel mar de boel
Om te spinnen en te sporten, ach ge wit we ik bedoel
Maar ge denkt dan: we moet ik allin, woar kan ik in m’n eentje nou hin
Maar warempel, hier ginne drempel, hier stoade nooit allin

refr.:
En dan die hendjes de lucht in, en kek me lachend aan
Dan zal er veur jou een sportwereld open gaan
En dan die hendjes de lucht in, en kek me lachend aan
Dan zal er veur jou ok un spierbal kweken goan

‘t Is een lust veur ‘t oog a ge ziet hoe een Bagheera alle dagen geniet
Met z’n  hossen deur het Bagheerapand, en hij zingt zun hoagste lied
Ook al witte gij niet hoe ‘t moet, witte nie hoe un Bagheera de doet
kek mar noar me kek mar noar me, het goat vanzelluf goed

Alaaf Joyce

Linksdraaiend of rechtsdragend?

Geschreven door Wilhelmina Wandelclub @ Hockai op .

doorgeefworst

We worden allemaal een dagje ouder... Dat schijnt te heersen in de club, evenals diverse virussen. Snotterend, hoestend en proestend ploegden de WTCers zaterdag door de Hoge Venen rond Hockai. Drie kilomter na vertrek de eerste discussie: doen we de track nu links- of rechtsdraaiend? Onder invloed van alle Cinaytjes had niemand, ook Bert zelf niet, onhouden wat Bert vrijdagavond als ideale richting had aanbevolen. Het werd linksom, met als gevolg redelijk wat onfietsbare klimmetjes (of was het ook hier de wet van de remmende ouderdom?). De fiets links- of rechtsdragend op de schouder, leek het of de Wilhelmina Wandelclub op de Hoge Venen was neergestreken. Wat materiaalpech hier of daar, met bijbehorende wachtmomenten, maakte dat eenieder die nog niet verkouden was dat alsnog werd. Terwijl Johan ergens bovenop een heuvel een lek aan het fixen was, pompte Wim de moraal op met de bekende doorgeefworst (gecentreerd gedragen op zijn fiets). Dit tafereel, met uitzicht op Slot Reinhardstein, kreeg zowaar een soundtrack van doedelzakmuziek. (Klik Lees Meer om meer te lezen....)

Slotontberingen in Thailand

Geschreven door De Thailandjongens op .

De laatste dag in Thailand: een dag van verpozing in Pataya. Gisteren was de slotrit hier naar toe: een prachtige rit over mooie asfaltwegen met uitzondering van 20km, bedacht door Johan. Dit stuk zou menige veldrijder voor onoverkomenlijke problemen geplaatst hebben: zand, zand en nog eens zand. Op sommige punten was de weg alleen in theorie aanwezig ondanks het feit dat de GPS anders mededeelde. Kortom, toch weer een dagvullend fietsprogramma.
Vandaag nog wat attracties voor de boeg die niets met fietsen te maken hebben. Dus dat is niet interessant voor onze leden, hooguit een onderwerp voor het afdrinken.
Wij groeten jullie uit een zonnig Thailand en hopen binnenkort weer de gewonne Nederlandse kou te mogen ondergaan.  

Piet, Johan, Harry, Edwin, Ben

Nog meer ontberingen in Thailand

Geschreven door De Thailandjongens op .

We zitten alweer op de 7de fietsdag en er volgen er nog 5.
We kunnen weer eens interneten want hier langs de grens met Cambodja is het leven wat eenvoudiger als aan de kust waar meer toeristen komen. Het gaat allemaal prima alleen die verkorte "Johan tracks" die hakken erin!
Gisteren was er weer zo'n fijne "shortcut". Volgens het route boekje moesten we 90KM maar het werden er uiteindelijk 125 door het stof gaten en kuilen, Veldrijden is er nog heilig bij. Na 20km stof werden we door de militairen terug gestuurd. We kwamen te kort langs de grens met Cambodja toen gingen de eigenwijzen onder ons. Ik wil geen namen noemen, op gevoel naar de orginele AWOL route proberen te komen, Volgens de GPS kaart moesten we helemaal terug. Nou hadden we dat maar gedaan!. De weg, nou ja paden draaide natuurlijk de verkeerde kant op en dan weer proberen te corrigeren. Uiteindelijk zaten we door de akkers met de fiets in de hand te lopen. De boeren lachten en dachten natuurlijk wat doen die mafkezen hier. Uiteindelijk zaten we na 69KM op de route en hadden daarvan pas 30 afgelegd, Vandaag waren het er maar 65 en we noemen dat al een rustdag want we waren om 1 uur binnen bij een hotel met een heerlijk zwembad en een Singha biertje erbij dat is dan pas echt genieten onder de zon van zo,n 30 graden.