logo wtccw3

Linksdraaiend of rechtsdragend?

Geschreven door Wilhelmina Wandelclub @ Hockai op .

doorgeefworst

We worden allemaal een dagje ouder... Dat schijnt te heersen in de club, evenals diverse virussen. Snotterend, hoestend en proestend ploegden de WTCers zaterdag door de Hoge Venen rond Hockai. Drie kilomter na vertrek de eerste discussie: doen we de track nu links- of rechtsdraaiend? Onder invloed van alle Cinaytjes had niemand, ook Bert zelf niet, onhouden wat Bert vrijdagavond als ideale richting had aanbevolen. Het werd linksom, met als gevolg redelijk wat onfietsbare klimmetjes (of was het ook hier de wet van de remmende ouderdom?). De fiets links- of rechtsdragend op de schouder, leek het of de Wilhelmina Wandelclub op de Hoge Venen was neergestreken. Wat materiaalpech hier of daar, met bijbehorende wachtmomenten, maakte dat eenieder die nog niet verkouden was dat alsnog werd. Terwijl Johan ergens bovenop een heuvel een lek aan het fixen was, pompte Wim de moraal op met de bekende doorgeefworst (gecentreerd gedragen op zijn fiets). Dit tafereel, met uitzicht op Slot Reinhardstein, kreeg zowaar een soundtrack van doedelzakmuziek. (Klik Lees Meer om meer te lezen....)

Slotontberingen in Thailand

Geschreven door De Thailandjongens op .

De laatste dag in Thailand: een dag van verpozing in Pataya. Gisteren was de slotrit hier naar toe: een prachtige rit over mooie asfaltwegen met uitzondering van 20km, bedacht door Johan. Dit stuk zou menige veldrijder voor onoverkomenlijke problemen geplaatst hebben: zand, zand en nog eens zand. Op sommige punten was de weg alleen in theorie aanwezig ondanks het feit dat de GPS anders mededeelde. Kortom, toch weer een dagvullend fietsprogramma.
Vandaag nog wat attracties voor de boeg die niets met fietsen te maken hebben. Dus dat is niet interessant voor onze leden, hooguit een onderwerp voor het afdrinken.
Wij groeten jullie uit een zonnig Thailand en hopen binnenkort weer de gewonne Nederlandse kou te mogen ondergaan.  

Piet, Johan, Harry, Edwin, Ben

Nog meer ontberingen in Thailand

Geschreven door De Thailandjongens op .

We zitten alweer op de 7de fietsdag en er volgen er nog 5.
We kunnen weer eens interneten want hier langs de grens met Cambodja is het leven wat eenvoudiger als aan de kust waar meer toeristen komen. Het gaat allemaal prima alleen die verkorte "Johan tracks" die hakken erin!
Gisteren was er weer zo'n fijne "shortcut". Volgens het route boekje moesten we 90KM maar het werden er uiteindelijk 125 door het stof gaten en kuilen, Veldrijden is er nog heilig bij. Na 20km stof werden we door de militairen terug gestuurd. We kwamen te kort langs de grens met Cambodja toen gingen de eigenwijzen onder ons. Ik wil geen namen noemen, op gevoel naar de orginele AWOL route proberen te komen, Volgens de GPS kaart moesten we helemaal terug. Nou hadden we dat maar gedaan!. De weg, nou ja paden draaide natuurlijk de verkeerde kant op en dan weer proberen te corrigeren. Uiteindelijk zaten we door de akkers met de fiets in de hand te lopen. De boeren lachten en dachten natuurlijk wat doen die mafkezen hier. Uiteindelijk zaten we na 69KM op de route en hadden daarvan pas 30 afgelegd, Vandaag waren het er maar 65 en we noemen dat al een rustdag want we waren om 1 uur binnen bij een hotel met een heerlijk zwembad en een Singha biertje erbij dat is dan pas echt genieten onder de zon van zo,n 30 graden.

Ontberingen onder de Thailandzon

Geschreven door De Thailandjongens op .

Wij Thailandjongens zijn nu 5 dagen onderweg en zijn nog steeds bij elkaar. Edwin was precies op tijd om zich vanuit Cambodja bij het gezelschap te voegen. Zelfs Piet is er ook nog steeds bij, dus wordt het tijd voor een kort verslag van de lotgevallen tot nu toe.
Na een zware rustdag in Ubon Ratchatani vanwege de thee bij de massages zijn we nu 4 avontuurlijke fiets- en afdrinkdagen onderweg en zitten we thans in de bekende grensplaats Khun Han. Alleen de temperatuur valt wat laag uit:. Overdag weliswaar zon rond de 30C maar  's avonds koud rond de 20C. Eigenlijk onverantwoord om buiten een Singa-biertje te drinken maar afkomst verplicht om de WTCCW-eer hooggehouden..   
De wegen zijn redelijk heuvelachtig met op de 3e dag als uitschieter een helling van 14% op weg naar het drielandenpunt: de Smaragdendriehoek. Helaas werden we op de weg er naar toe vlak voor de top geblokkeerd door het Thaise leger en ondanks de militaire ervaring van enkelen onzer moesten we toch afdruipen. Zelfs bahts hielpen niet zodat als erepalm nog steeds het Vaalser drielandenpunt op eenzame hoogte staat.   
Daarover vanavond nog getreurd bij een enkel biertje voor aanvang van het avonddiner, De kwaliteit hiervan heeft  verdriet doen omslaan naar vreugde en zo moeten we ons nu spoeden naar een plek voor de allerlaatste. Morgen en ook daarna wachten ons verdere ontberingen over steile wegen in  natuurreservaten, waarbij zefs spontaan opkomende gedachten over mals vlees door de zwaarte van het parcours verdrongen zullen worden. Jullie horen nog van ons.

De Thailand-jongens,
Harry, Piet, Johan, Edwin, Ben